ႏိုင္ငံမ်ားသည္ သြင္းကုန္ႏွင့္ ပို႔ကုန္မ်ား တင္ပို႔ျခင္းကို တၿပိဳင္နက္တည္း အဘယ္ေၾကာင့္ အားမေပးသနည္း။

သြင္းကုန္ ေလ်ာ့က်ေစေသာ အေကာက္ခြန္(Tariff)သည္ ပို႕ကုန္(Export) ကိုလည္း ေလ်ာ့နည္းေစႏိုင္ပါသည္။ သြင္းကုန္ကို အစားထိုးရန္ ကာကြယ္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံ၏ သယံဇာတမ်ားကို အမွန္တကယ္ အလားအလာ႐ွိေသာ ပို႔ကုန္က႑မ်ားမွ ဆြဲထုတ္ယူရသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေပၚေစသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ သြင္းကုန္အစားထိုးျခင္း ဟူေသာေ႐ြးခ်ယ္မႈမွာ ပို႔ကုန္တိုးတက္မႈကိုလည္း ေလ်ာ့နည္းေစႏိုင္သည္။

သြင္းကုန္အစားထိုး စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား၏ ျပႆနာမ်ားမွာ အဘယ္နည္း။

အခ်ိဳ႕ေသာ ပညာ႐ွင္မ်ားက စက္မႈသြင္းကုန္ အစားထိုးျခင္းအေပၚ တိုက္ခိုက္ေျပာဆိုၾကျခင္းမွာ ဤစနစ္ကို က်င့္သံုးၾကေသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားသည္ ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးေသာ ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ခုကို အမွီမလိုက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပ။ ဥပမာဆိုရေသာ India ႏွင့္ Argentina ႏွစ္ႏို္င္ငံစလံုးသည္ ဤစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခု ကုန္သည္အထိ ထူးျခားစြာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ မ႐ွိသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုး၏ မဟာဗ်ဴဟာမ်ားကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့ၾကသည္။

အခ်ိဳ႕ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ သြင္းကုန္ အစားထိုးသည့္ စနစ္ကို က်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ ျပည္တြင္းစက္မႈ က႑သည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ရမည့္အစား စီးပြားေရး တန္႔လို႔ပင္ ေနပါေသးသည္။ ထိုျပင္ သက္ႏုစက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ကာကြယ္ေပးရန္ဟူေသာ Infant Industry Argument သည္ လူတို႔ေမွ်ာ္လင့္ ယူဆထားသလို ခိုင္မာမႈ႐ွိပံုမရပါ။ လုပ္ငန္းငယ္မ်ားကို ကာကြယ္ေပးေနေသာ ကာလတေလွ်ာက္လံုးတြင္ ထုတ္လုပ္ျခင္းက႑ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ () ကို ဖန္တီးေပးႏိုင္ျခင္းမ႐ွိပါ။ သြင္းကုန္အစားထိုး စက္မႈလုပ္ငန္းတည္ေထာင္ေရးအေတြ႔အၾကံဳမ်ားအရ ႏိုင္ငံငယ္ေလးမ်ားထက္ ႏို္င္ငံႀကီးမ်ားတြင္ ပိုမိုေအာင္ျမင္မႈ႐ွိသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ပိုမိုေအာင္ျမင္ရျခင္းမွာ -
၁။ အရင္းအႏွီး၊ ကၽြမ္းက်င္လုပ္သား၊ နည္းပညာႏွင့္ ျပည္တြင္းေစ်းကြက္ ကြာျခားမႈမ်ားေၾကာင့္ လည္းေကာင္း
၂။ လုပ္ငန္းႀကီး လုပ္ကိုင္မႈကြာျခားခ်က္ေၾကာင့္ ထုတ္လုပ္မႈ ကုန္က်စရိတ္ကို အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ႐ွိေစျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း
၃။ ထုတ္လုပ္မႈ၊ စြန္႔ထြင္ဦးစီးမႈမ်ား ႏွင့္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈမ်ားတြင္ အေတြ႔အၾကံဳ မ႐ွိျခင္း တို႔ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။

ကုန္သြယ္မႈက႑သည္ ေစ်းကြက္၏ အားနည္းခ်က္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး အစြန္းေရာက္ ဒြန္တြဲမႈ Dualism ကိုျဖစ္ေပၚေစသည္။ Dualism ဆိုသည္မွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေခတ္မီက႑ ကဲ့သို႔ စက္မႈက႑မ်ား ႏွင့္ ေခတ္ေနာက္က်ေနေသာ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးက႑မ်ား၏ တိုးခ်ဲ႕မႈ ၊ အားၿပိဳင္မႈတို႔တြင္ ၀ိေရာဓိမ်ား ျဖစ္ေနသည္။ ၎က႑မ်ားတြင္ လုပ္ခ၊ လစာ ႏႈန္းမ်ား ကြာျခားမႈ၊ ၀င္ေငြကြာဟမႈ၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမႈမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေနေစပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းေစ်းကြက္၏ မွားယြင္းမႈမ်ားကို ျပင္ဆင္ရန္ ကုန္သြယ္မႈ၀ါဒကို သံုးမည္ဆိုလွ်င္ အေကာင္းဆံုး ကုစားခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။

သြင္းကုန္အစားထိုးျခင္းကို ျပဳလုပ္မည့္အစား ပို႔ကုန္ျမွင့္တင္ေရးသည္လည္း Industrialization ကို ေအာင္ျမင္ေစႏိုင္သည္။