ခ်ိဳ၊ ခ်ဥ္၊ ငန္၊ စပ္၊ ဖန္၊ခါး ဟု အရသာ ေျခာက္ပါး႐ွိသည္။ အဆိမ့္၊ ခ်ိဳဆိမ့္၊ အပူဟူေသာေနာက္ထပ္ အရသာမ်ားလည္း ႐ွိေသးသည္။ မူလအရင္းခံ အရသာ ေျခာက္ပါး၊ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းေပါင္းစပ္လိုက္လွ်င္ အရသာမ်ိဳးစံုထြက္လာႏိုင္သည္အရသာဆိုတာ အဘိဓမၼာသေဘာအရ ရသာ႐ံုတစ္ပါးတည္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ္လည္း တကယ္တမ္းတြင္ အရသာ ေျခာက္ပါးလံုးႏွင့္ဆိုင္သည္။ ေလာကီလူသားမ်ားအတြက္ အ၀တ္၊အစား၊အိမ္၊ကား စသည္ကိုယ္သန္ရာ ကိုယ္ေနာက္လိုက္၊ ကိုယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ သည္သာအေကာင္းဆံုးျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္ထားၾကေသာ္လည္း ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္က “သစၥံဟေ၀သာ ဒုတရံ ရသာနံ” သစၥာတရားသည္သာ အခ်ိဳၿမိန္ဆံုး အရသာျဖစ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည္။
သစၥာတရားသည္ က်ယ္ျပန္႔၏၊ အေရးပါ၏။ လူႏွင့္ လူ႕ပတ္၀န္းက်င္တြင္ အလိုအပ္ဆံုးအရာသည္ သစၥာတရားျဖစ္သည္။ လူသားမ်ားတြင္ ေစာင့္ထိန္းရမည့္ သစၥာတရားမ်ား႐ွိသည္။ ဆိုင္ရာသစၥာကို မေစာင့္ထိန္းဘဲ ခ်ိဳးေဖာက္ၾကလွ်င္ျဖင့္ ခ်ိဳးေဖာက္ခံရသူတို႔မွာ ခါးသီးစြာ ခံစားရေတာ့သည္။ လင္ႏွင့္မယား၊ အလုပ္႐ွင္ႏွင့္ အလုပ္သမား၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္း၊ ခင္မင္ရင္းႏွီးေသာ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း စစသည္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ အခ်ိဳၿမိန္ဆံုးေသာ အရသာကို အျမဲတမ္း ရ႐ွိေနရန္ လိုအပ္လွေပသည္။ အေၾကာင္းမွာ ထိုအခ်ိဳၿမိန္ဆံုးေသာ အရသာကိုပင္လွ်င္ လူသားမ်ားအားလံုး ခံုမင္တပ္မက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
Showing posts with label ရသာတကာ အသာဆံုးမွာ. Show all posts
Showing posts with label ရသာတကာ အသာဆံုးမွာ. Show all posts
Sunday, December 23, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)
