ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇး႐ွင္းကို ျပန္လည္အသက္သြင္းျခင္း - အပိုင္း (၁)

ယခုႏွစ္ ကလင္တန္- ဘု႐ွ္ သက္တမ္းတြင္ အလြန္ႀကီးမား ေသာ ဘ႑ာေရး အက်ပ္အတည္း ႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရၿပီး စီမံခန္႔ခြဲမႈမ်ား အလြန္႐ွဳပ္ေထြးသြားခဲ့ရသည္။ အသစ္ေ႐ြးခ်ယ္ ထားေသာ သမၼတေလာင္း အိုဘားမားက စီးပြားေရးျပန္လည္ ထူေထာင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ အစီအစဥ္မ်ား ေရးဆြဲေနၿပီး သူ႔အေနႏွင့္ ဘ႑ာေရး အက်ပ္ အတည္းမ်ား ကို ျဖစ္ေစသည့္ အဓိကက်ေသာ အေၾကာင္းရင္းမ်ားကို ေကာင္းစြာနားလည္ႏုိ္င္ရန္ လိုအပ္သည္။ ကမၻာ ့စီးပြားေရး၊ ဘ႑ာ ေေရးႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈအေနအထားမ်ားၾကားတြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသည္ အစိုးရက႑ ပါ၀င္မႈ မ႐ွိေသာ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးကို က်င့္သံုးၾကေသာေၾကာင့္ အခက္အခဲႏွင့္ ႀကံဳရခ်ိန္တြင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္ ခက္ခဲသြားရျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ကမၻာ့စီးပြားေရး ႏွင့္ ဘ႑ာေရး အေျခအေန မ်ားသည္ ပင္ကုိယ္အားျဖင့္ က်ဆင္းေနေပရာ သမၼတေလာင္း အိုဘားမားသည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ လူလတ္ တန္းစားမ်ားကို ျပန္လည္ထူေထာင္မႈ ျပဳလုပ္္ႏိိုင္ရန္္ ရည္မွန္းထားသည္။ အေမရိကန္ႏို္င္ငံအေနျဖင့္ မည္မွ်ပင္ ႏိုင္ငံတြင္း ထူေထာင္မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ႏို္င္သည္ျဖစ္ေစ ၎အေနျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈရရန္မွာ ကမၻာ တ၀ွမ္း အျခားေသာ ႏို္္င္ငံမ်ား၏ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ ႐ွိရန္ လိုအပ္သည္။

စီးပြားေရး အေနအထားမ်ား တူညီေသာ ႏိုင္ငံမ်ားၾကားတြင္ စည္းမ်ဥ္းမ်ားကို သင့္ေတာ္မွ်တစြာ ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္လွ်င္ ကမၻာ့႐ြာျဖစ္တည္ျခင္းသည္ အမွန္တကယ္ ဆိုး႐ြားေသာ အေနအထားတြင္ မ႐ွိေပ။ သို႔ရာတြင္ ကလင္တန္- ဘု႐ွ္ လက္ထက္ ကမၻာ့႐ြာျဖစ္တည္မႈသည္ အလုပ္သမားလူးတန္းစားအတြက္ အကာ အကြယ္မေပးႏိုင္ခဲ့႐ံုသာမက စီးပြားေရး တိုးတက္မႈကို ေလ်ာ့နည္းေစျခင္း၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ ေငြေခ်းငွားမႈ မ်ား ပိုမိိုုမ်ားျပားလာေစျခင္း၊ ပိုလွ်ံ စုေဆာင္းမႈမ်ားလာျခင္း၊ စားသံုးမႈေလွ်ာ့နည္းသြားျခင္း စသည့္ အေနအထား မ်ား ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ စီးပြားေရး ပံုသ႑န္မတူညီေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေပါင္းစည္းျခင္း ကလည္း ကုန္သြယ္မႈ မညီမွ်ျခင္းမ်ား၊ ပိုင္ဆိုင္မႈ ေပါင္ႏွံမႈမ်ား စသည့္ ဘ႑ာေရးအက်ပ္အတည္းကို ျဖစ္ေစေသာ အေနအထားမ်ားကို ဖန္တီးေပးေနသကဲ့သို႔ ပင္ျျဖစ္သည္။ ကမၻာ့စီးပြားေရး မညီမွ်မႈကို ျဖစ္ေစေသာ အဓိက အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုမွာ တ႐ုတ္၊ ဂ်ပန္ႏွင့္ ေရနံအထြက္မ်ားေသာ ပါ႐ွန္ေကြ႔ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ပိုလွ်ံစုေဆာင္းမႈ မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္ရာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ အဆိုပါႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္ျခင္းျဖင့္ ကုန္သြယ္ လိုေငြျပမႈမ်ား ဆက္တိုက္ႀကံဳရျခင္း၊ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံစီးထြက္မႈ မ်ားျပားလာျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ျပည္တြင္း ေငြေၾကးေစ်းကြက္တြင္ လိုေငြျပမႈမ်ားလာၿပီး အက္ဆက္ပစၥည္းေပါင္ႏွံမႈ အလ်ံပယ္ျဖစ္လာကာ ေငြေၾကးအက်ပ္ အတည္းကို တြန္းအားေပးေနသကဲ့သို႔ ျဖစ္လာသည္။ အိမ္ရာေျမေစ်းကြက္ႏွင့္ ေငြေၾကး ေစ်းကြက္တြင္ အက္ဆက္ကိုယ္စားျပဳေခ်းငွားမႈမ်ား မ်ားျပားလာေသာအခါ ႏိုင္ငံသားမ်ား၏ အက္ဆက္စားသံုးမႈသည္လည္း မ်ားျပားလာခဲ့သည္။ ေနာက္ဆက္တြဲရလဒ္အေနျဖင့္ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ ေၾကြးၿမီမ်ားလည္း မ်ားျပားလာခဲ့သည္။

ယခုပံုစံျဖင့္ စီးပြားေရးတိုးတက္ေနမႈမ်ားသည္ ျပႆနာမ်ားကို ဖိတ္ေခၚေနသကဲ့သို႔ ႐ွိသည္။ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ား ျပဳလုပ္ကာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ျခင္းျဖင့္ လုပ္ခ၊ လစာႏႈန္းမ်ား နည္းပါးျခင္း၊ ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းမႈ စံမ်ား တင္းၾကပ္မႈ ေလ်ာ့နည္းျခင္း၊ အိမ္႐ွင္ႏိုင္ငံ၏ ေငြေၾကးတန္ဖိုးနည္းျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ထုတ္လုပ္မႈ ပိုင္းတြင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္ရန္ အားသာခ်က္မ်ား ရ႐ွိၿပီး စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားသည္ မ်ားစြာ အက်ိဳးအျမတ္ မ်ား ရလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားမ်ား ရ႐ွိေသာ လစာႏႈန္းမ်ား နည္းပါးသြားၿပီး အခ်ိဳ႔မွာ အလုပ္လက္မဲ့ျပႆနာမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရၿပီး ေငြေခ်းမႈမ်ား ျမင့္တက္ လာျခင္း၊ ၀ယ္ႏိုင္စြမ္းအားမ်ား၊ စားသံုးမႈ ပမာဏမ်ား က်ဆင္းသြားျခင္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံၾကား ၀င္ေငြႏွင့္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈမ်ားမွာ ကြာျခားမႈ မွာ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ တိုးပြားလာခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကဲ့သို႔ပင္ အေမရိကန္ႏွင့္ ကုန္သြယ္ေနေသာ ဂ်ပန္ႏွင့္ အျခားေသာ အာ႐ွႏိုင္ငံ မ်ား၏ ကုန္သြယ္မႈတြင္လည္း ကုန္သြယ္မႈ လိုေငြမ်ား ျပေနခဲ့သည္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ ဘ႑ာေရးအက်ပ္အတည္းႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ရေသာအခါ ကမၻာ တ၀ွမ္း ကုန္စည္စီးဆင္းမႈမ်ားလည္း သိသိသာသာ က်ဆင္းသြားခဲ့ရသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ၎တို႔၏ ေၾကြးၿမီမ်ားကို ျပန္လည္မဆပ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ အေပါင္ ပစၥည္းမ်ားကုိ မေ႐ြးႏိုင္ေတာ့ေသာအခါ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ ေငြေၾကးေစ်းကြက္ တစ္ခုလံုး တုန္လႈပ္သြားၿပီး ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈဘဏ္ႀကီးမ်ား ေဒ၀ါလီခံရသည့္ အဆင့္သို႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။ စင္စစ္အားျဖင့္ ႏို္င္ငံအနည္းငယ္တြင္သာ အိမ္၊ ေျမႏွင့္ အက္ဆက္ပစၥည္းမ်ား၏ ေစ်းႏႈန္းမ်ားက်ဆင္းသြားခဲ့ၿပီး ေငြေၾကးေစ်းကြက္ အေျခအေနေအးသြားခဲ့ရေသာ္လည္း ကုန္စည္ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္ ္္မႈေစ်းကြက္မ်ား၏ ၀ယ္လိုအားမွာ သိသိသာသာ က်ဆင္းသြားခဲ့သည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
Ref: The Nation

ႏိုင္ငံမ်ားသည္ သြင္းကုန္ႏွင့္ ပို႔ကုန္မ်ား တင္ပို႔ျခင္းကို တၿပိဳင္နက္တည္း အဘယ္ေၾကာင့္ အားမေပးသနည္း။

သြင္းကုန္ ေလ်ာ့က်ေစေသာ အေကာက္ခြန္(Tariff)သည္ ပို႕ကုန္(Export) ကိုလည္း ေလ်ာ့နည္းေစႏိုင္ပါသည္။ သြင္းကုန္ကို အစားထိုးရန္ ကာကြယ္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံ၏ သယံဇာတမ်ားကို အမွန္တကယ္ အလားအလာ႐ွိေသာ ပို႔ကုန္က႑မ်ားမွ ဆြဲထုတ္ယူရသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေပၚေစသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ သြင္းကုန္အစားထိုးျခင္း ဟူေသာေ႐ြးခ်ယ္မႈမွာ ပို႔ကုန္တိုးတက္မႈကိုလည္း ေလ်ာ့နည္းေစႏိုင္သည္။

သြင္းကုန္အစားထိုး စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား၏ ျပႆနာမ်ားမွာ အဘယ္နည္း။

အခ်ိဳ႕ေသာ ပညာ႐ွင္မ်ားက စက္မႈသြင္းကုန္ အစားထိုးျခင္းအေပၚ တိုက္ခိုက္ေျပာဆိုၾကျခင္းမွာ ဤစနစ္ကို က်င့္သံုးၾကေသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားသည္ ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳးေသာ ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ခုကို အမွီမလိုက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပ။ ဥပမာဆိုရေသာ India ႏွင့္ Argentina ႏွစ္ႏို္င္ငံစလံုးသည္ ဤစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခု ကုန္သည္အထိ ထူးျခားစြာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ မ႐ွိသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုး၏ မဟာဗ်ဴဟာမ်ားကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့ၾကသည္။

အခ်ိဳ႕ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ သြင္းကုန္ အစားထိုးသည့္ စနစ္ကို က်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ ျပည္တြင္းစက္မႈ က႑သည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ရမည့္အစား စီးပြားေရး တန္႔လို႔ပင္ ေနပါေသးသည္။ ထိုျပင္ သက္ႏုစက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ကာကြယ္ေပးရန္ဟူေသာ Infant Industry Argument သည္ လူတို႔ေမွ်ာ္လင့္ ယူဆထားသလို ခိုင္မာမႈ႐ွိပံုမရပါ။ လုပ္ငန္းငယ္မ်ားကို ကာကြယ္ေပးေနေသာ ကာလတေလွ်ာက္လံုးတြင္ ထုတ္လုပ္ျခင္းက႑ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ () ကို ဖန္တီးေပးႏိုင္ျခင္းမ႐ွိပါ။ သြင္းကုန္အစားထိုး စက္မႈလုပ္ငန္းတည္ေထာင္ေရးအေတြ႔အၾကံဳမ်ားအရ ႏိုင္ငံငယ္ေလးမ်ားထက္ ႏို္င္ငံႀကီးမ်ားတြင္ ပိုမိုေအာင္ျမင္မႈ႐ွိသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ပိုမိုေအာင္ျမင္ရျခင္းမွာ -
၁။ အရင္းအႏွီး၊ ကၽြမ္းက်င္လုပ္သား၊ နည္းပညာႏွင့္ ျပည္တြင္းေစ်းကြက္ ကြာျခားမႈမ်ားေၾကာင့္ လည္းေကာင္း
၂။ လုပ္ငန္းႀကီး လုပ္ကိုင္မႈကြာျခားခ်က္ေၾကာင့္ ထုတ္လုပ္မႈ ကုန္က်စရိတ္ကို အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ႐ွိေစျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း
၃။ ထုတ္လုပ္မႈ၊ စြန္႔ထြင္ဦးစီးမႈမ်ား ႏွင့္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈမ်ားတြင္ အေတြ႔အၾကံဳ မ႐ွိျခင္း တို႔ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။

ကုန္သြယ္မႈက႑သည္ ေစ်းကြက္၏ အားနည္းခ်က္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး အစြန္းေရာက္ ဒြန္တြဲမႈ Dualism ကိုျဖစ္ေပၚေစသည္။ Dualism ဆိုသည္မွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေခတ္မီက႑ ကဲ့သို႔ စက္မႈက႑မ်ား ႏွင့္ ေခတ္ေနာက္က်ေနေသာ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးက႑မ်ား၏ တိုးခ်ဲ႕မႈ ၊ အားၿပိဳင္မႈတို႔တြင္ ၀ိေရာဓိမ်ား ျဖစ္ေနသည္။ ၎က႑မ်ားတြင္ လုပ္ခ၊ လစာ ႏႈန္းမ်ား ကြာျခားမႈ၊ ၀င္ေငြကြာဟမႈ၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမႈမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေနေစပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းေစ်းကြက္၏ မွားယြင္းမႈမ်ားကို ျပင္ဆင္ရန္ ကုန္သြယ္မႈ၀ါဒကို သံုးမည္ဆိုလွ်င္ အေကာင္းဆံုး ကုစားခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။

သြင္းကုန္အစားထိုးျခင္းကို ျပဳလုပ္မည့္အစား ပို႔ကုန္ျမွင့္တင္ေရးသည္လည္း Industrialization ကို ေအာင္ျမင္ေစႏိုင္သည္။

ကုန္သြယ္မႈေပၚလစီမ်ားခ်မွတ္ၿပီး ျပည္တြင္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအား ကာကြယ္ေပးရသည့္ အေၾကာင္းရင္းမ်ား

ီကုန္သြယ္မႈေပၚလစီဟာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႔ အေျခခံစီးပြားေရးအေဆာက္အအံု ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ အလြန္ အေရးပါတဲ့ ေပၚလစီေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုကုန္သြယ္မႈေပၚလစီေတြ ခ်မွတ္ျခင္းအားျဖင့္

၁။ သက္ႏုစက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအား အကာအကြယ္ေပးရန္
( To protect infant industry argument)
၂။ လုပ္ငန္းမ်ားခြဲျခားထုတ္လုပ္မႈ ျပဳႏိုင္ရန္
( The diversification of industry argument)
၃။ အလုပ္အကိုင္တည္ျမဲေရး ဦးစားေပးရန္
( The employment argument)
၄။ သဘာ၀သယံဇာတမ်ား ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္
(The conservation of national resources argument)
၅။ အဓိက စက္မႈလုပ္ငန္းစုမ်ားအား အားေပးရန္
( The Key industry argument)
၆။ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ဖူလံုမႈစနစ္ကို ဦးစားေပးရန္
( The self sufficiency argument) စသည္တို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္။ ၎တို႔ထဲတြင္ သက္မႈစက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးသည့္ တင္ျပခ်က္မွာ အထင္႐ွားဆံုးျဖစ္သည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ဦးစားေပးရသနည္း ။ (Why infant industry argument is favoured? )

Infant industry argument အရ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ႏိႈင္းယွဥ္ျခင္း (Competitiveness) အားျဖင့္ အက်ိဳးေက်းဇူး႐ွိၿပီး အလားအလာေကာင္းေသာ ထုတ္လုပ္မႈလုပ္ငန္းမ်ား ႐ွိေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သို႔ေသာ္ ဤဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ တည္႐ွိေနေသာ စက္မႈလုပ္ငန္းသစ္မ်ား၏ ကနဦးအေျခအေနသည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ား၏ ေကာင္းစြာတည္ေထာင္ၿပီးေသာ စက္မႈလုပ္ငန္းႀကီးမ်ားႏွင့္ ေကာင္းစြာ မယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္ေသးေပ။
ဤကဲ့သို႔ စက္မႈလုပ္ငန္းငယ္ေလးမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးရန္ အစိုးရသည္ လုပ္ငန္းသစ္မ်ားကို အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈဒဏ္ကို ေတြ႔ၾကံဳခံစားႏိုင္ေစရန္ ရင့္က်က္ခ်ိန္ေရာက္သည္အထိသာ အေထာက္ ္အပံ့ ျပဳသင့္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႔ပညာ႐ွင္မ်ား၏ ေထာက္ျပခ်က္အရ သက္ႏုစက္မႈလုပ္ငန္း ငယ္ေလးမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ၎တို႔သည္ မည္သည့္အခါမွ တိုးတက္ႀကီးပြားမလာေၾကာင္း၊ အကူအညီ အေထာက္အပံ့ အျမဲလိုအပ္ေလ့႐ွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပေလ့႐ွိသည္။

စက္မႈလုပ္ငန္းတိုးတက္ဖို႔ မည္သည့္အေျခခံနည္းဗ်ဴဟာမ်ားကို သံုးစြဲမည္နည္း။

ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ Industrilization အတြက္ အေျခခံနည္းဗ်ဴဟာမွာ အေကာက္ခြန္ ေကာက္ခံျခင္း(Tariff) ႏွင့္ သြင္းကုန္ပမာဏ သတ္မွတ္ျခင္း (Quotas) အစ႐ွိသည့္ ကုန္သြယ္မႈ အဟန္႔အတားမ်ား (Trade Barriers) ႏွင့္ ျပည္တြင္းေစ်းကြက္ ကိုေ႐ွ႔႐ွဳၿပီး စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစႏိုင္ပါသည္။ ဤသည္မွာ ျပည္တြင္း ထုတ္ကုန္လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ သြင္းကုန္အစားထိုး ထုတ္လုပ္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို တြန္းအားေပးျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား၏ တင္သြင္းမႈကို ကန္႔သတ္ျခင္းျဖင့္ ျပည္တြင္းစက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအား အားေပးသည့္ နည္းပညာကို စက္မႈသြင္းကုန္ အစားထိုးသည့္ နည္းဗ်ဴးဟာ ဟု ေခၚဆိုႏိုင္သည္။

ကုန္သြယ္မႈ ေပၚလစီကို ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲနိုင္ငံမ်ားတြင္ မည္သို႔မည္ပံု သံုးစြဲၾကသနည္း

ကုန္သြယ္မႈေပၚလစီဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပို႔ကုန္သြင္းကုန္မ်ားအေပၚ ကုန္စည္ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရမည္ဆိုၿပီး တုိက္႐ိုက္လႊမ္းမိုးႏိုင္ေသာ အစိုးရ၏ ေပၚလစီပင္ျဖစ္သည္။ ကုန္သြယ္မႈေပၚလစီ၏ အဓိက ကိရိယာမ်ားမွာ (Main Instruments of Trade Policy) သြင္းကုန္ခြန္(Tariff)ႏွင့္ သြင္းကုန္မဟုတ္ေသာ အတားအဆီးမ်ား(Non- Tariff Barriers) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ သြင္းကုန္ခြန္မွာ ယူနစ္အေပၚတြင္ ေကာက္ခံေသာ အခြန္ (Specific Tariff)ႏွင့္ တန္ဖိုးအေပၚတြင္ ေကာက္ခံသည့္အခြန္ (ad-valorem Tariff)ဟု ခြဲျခားထားပါသည္။ သြင္းကုန္မဟုတ္ေသာ အတားအဆီးမ်ား(Non- Tariff Barriers) သို႔မဟုတ္ (Non- Trade Barriers)မ်ားမွာ သြင္းကုန္ပမာဏသတ္မွတ္ျခင္း(Import Quota)၊ သြင္းကုန္တင္ပို႔ေသာသူဘက္မွ အလိုအေလ်ာက္သူ၏ ပို႔ကုန္ကို သတ္မွတ္ျခင္း(Voluntary export Restraints-VERs)၊ ဆင့္တိုးတန္ဘိုးခြန္မ်ား(Valued Added Tax- VAT)၊ အစိုးရ၏ ၀ယ္ယူေထာက္ပံ့မႈမ်ား(Government Procurement Provision)၊ ျပည္တြင္းပါ၀င္မႈ ကန္႔သတ္ခ်က္ (Domestic Content Provision) ၊အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္းျခားမႈ အဆင့္မ်ား(Administration classification)၊ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းအေပၚ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား(Restriction on services Trade)ႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အရင္းအႏွီး အတိုင္းအတာမ်ား(Trade Related Investment Structure-TRIMs) တို႔ပင္ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈဧရိယာမ်ား ဖြဲ႔စည္းလာခဲ့သည့္ ယခုေေနာက္ပိုင္းအေျခအေနမ်ားတြင္ သြင္းကုန္ခြန္အစား သြင္းကုန္ခြန္မဟုတ္ေသာ အတားအဆီးမ်ား(Non-tariff Barriers)ကိုသာ ပိုမိုသံုးစြဲလာခဲ့သည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏို္င္ငံမ်ားတြင္ က်င့္သံုးလွ်က္႐ွိေသာ ကုန္သြယ္ေရးမူ၀ါဒမ်ား

ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာႏို္င္ငံတြင္ နို္င္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးစသည္ျဖင့္ က႑အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ အတားအဆီးမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ေနရခ်ိန္ျဖစ္သည္။ အမွန္၀န္ခံရလွ်င္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ျပႆနာမ်ားကို ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲစသည္ျဖင့္ ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ရင္ဆိုင္ေနရသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ မိမိႏိုင္ငံ၏ ရပ္တည္ႏို္င္မႈကို အျခားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ လက္တြဲကာ ရပ္တည္ခ်က္ ပိုျမဲေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံအမ်ားစုပါ၀င္ေသာ ကမၻာ့ကုလသမၼဂကဲ့သို႔ ႏို္င္ငံတကာမွ ပူးေပါင္းထားေသာ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ေပၚေပါက္လာသကဲ့သို႔ အီးယူ၊ အာဆီယံကဲ့သို႔ေသာ ေဒသဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းထားေသာ ေဒသတြင္း အဖြဲ႔အစည္း မ်ားလည္း ေပၚေပါက္လာသည္။ ထိုအဖြဲ႔အစည္းမ်ားၾကားတြင္ ေဒသဆိုင္ရာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို အ႐ွိန္အဟုန္ျမွင့္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား ႏိုင္ငံတစ္ႏို္င္ငံတြင္ က်င့္သံုး လွ်က္႐ွိေသာ ကုန္သြယ္ေရးမူ၀ါဒမ်ားကို ေကာင္းစြာနားလည္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ပိုမိုေအာင္ျမင္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏို္င္ေစရန္ ေလ့လာမိသမွ် တင္ျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိန္အခက္အခဲ႐ွိပါေသာေၾကာင့္ အပိုင္းက႑မ်ား ခြဲျခား၍ တင္ဆက္လိုက္ရပါသည္။
ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ က်င့္သံုးလွ်က္႐ွိေသာ ကုန္သြယ္ေရးဆို္င္ရာ မူ၀ါဒမ်ား -( အပို္င္း-၁)

အျပည္ျပည္ဆို္င္ရာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ႏို္င္ငံမ်ား၏ ကုန္စည္ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို တင္ပို႔တင္သြင္းသည့္ ျဖစ္စဥ္ပင္ ျဖစ္သည္။ အျပည္ျပည္ဆို္င္ရာ ကုန္သြယ္မႈသည္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ အဓိက အေရးပါေသာ အခန္းက႑တြင္ ပါ၀င္ေနသည္ကို ေတြ႔႐ွိရသည္။
ဤအျပည္ျပည္ဆို္င္ရာ ကုန္သြယ္မႈကို လူအမ်ားက ႏို္င္ငံစံု ကုန္သြယ္မႈစနစ္မွ တဆင့္ လူေနမႈအဆင့္အတန္းတိုးတက္ေစျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမ်ား ဖန္တီးမႈ ျဖစ္ေပၚေစျခင္း စသည့္တိုးတက္မ်ားျပားလာေသာ အခြင့္အေရးမ်ားမွ တဆင့္ လူမႈေကာင္းက်ိဳးမ်ားရ႐ွိေစသည္ဟု အသိအမွတ္ ျပဳၾကေပသည္။
ႏို္င္ငံတစ္ခုသည္ အျခားႏိုင္ငံတစ္ခုႏွင့္ ကုန္သြယ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ ေဇာက္ခ်ထုတ္လုပ္မႈမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေစၿပီး မိမိႏို္င္ငံအတြက္ အျခားလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေစ်းကြက္မွ ႐ွာေဖြျဖည့္ဆည္းမည္ ျဖစ္ပါသည္။ တဖန္ ေဇာက္ခ်ထုတ္လုပ္မႈ (Specialization) သည္ ထုတ္လုပ္မႈစြမ္းေဆာင္ရည္ႏွင့္ လူေနမႈအဆင့္အတန္းကို ပိုမို တိုးတက္လာေစပါသည္။
လြတ္လပ္ေနေသာ ကုန္သြယ္မႈဆိုသည္မွာ ႏို္င္ငံမ်ားအၾကား စီးဆင္းမည့္ ကုန္စည္ႏွင့္ ေဆာင္႐ြက္မႈမ်ား ေ႐ြ႔လ်ားမႈအေပၚ ထိန္းခ်ဳပ္၍ မရေသာ ေပၚလစီပင္ ျဖစ္သည္။ ဤအျပည္ျပည္ဆို္င္ရာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ႏို္င္ငံမ်ား၏ စားသံုးမႈအေျခအေန (Consumption possibilities)ကို တိုးခ်ဲ႕ရာ ေရာက္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ႏိုင္ငံတစ္ခုအတြက္ ကုန္စည္ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို ပိုမိုစားသံုးခြင့္ ရေစႏိုင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။
အျပည္ျပည္ဆို္င္ရာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ကမၻာႀကီး၏ သယံဇာတခြဲေ၀မႈကို အေကာင္းဆံုးႏွင့္ စြမ္းေဆာင္ရည္ အျပည့္၀ဆံုးျဖစ္ေပၚေစၿပီး ကုန္သြယ္မႈတြင္ ပါ၀င္ေနေသာ ႏို္င္ငံမ်ား၏ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာမႈကို ဦးတည္ေနေသာ္လည္း ႏို္င္ငံမ်ားသည္ မိမိႏို္င္ငံ၏ ျပည္တြင္းစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ကာကြယ္ေပးဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္း ႐ႈျမင္လာၾကသည္။ အကာအကြယ္ေပးမႈစနစ္ဆိုသည္မွာ ကုန္စည္ႏွင့္ ေဆာင္႐ြက္မႈမ်ားအေပၚ ကုန္သြယ္မႈအတားအဆီးမ်ား (Trade Barriers)မ်ားကို ျပဌာန္းေပးၿပီး ျပည္တြင္းစက္မႈလုပ္ငန္းငယ္ေလးမ်ား (Infant Industries) ကို ႏိုင္ငံျခား ၿပိဳင္ဆို္င္မႈ (Foreign Competition) မွ အကာအကြယ္ ေပးေသာ မူ၀ါဒပင္ ျဖစ္သည္။
အကာအကြယ္ေပးမႈစနစ္ (Protectionism)ကို လိုအပ္ေၾကာင္း ႐ႈျမင္လာရျခင္းမွာ ႏို္င္ငံမ်ား၏ အစိုးရမ်ားသည္ ကမၻာႀကီး၏ ကုန္ထြက္မ်ားကို အျမင့္မားဆံုး ျဖစ္ေပၚေစျခင္း (သို႔မဟုတ္) ကမၻာႀကီး၏ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားကို တိုးတက္ေစျခင္းထက္ မိမိႏို္င္ငံ၏ ရည္႐ြာ္ခ်က္ႏွင့္ မိမိလူမ်ိဳးမ်ား ေကာင္းစားေရး (Domestic welfare) ကို စိုးရိမ္ပူပန္မႈ ႐ွိျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ၾကသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ႏို္င္ငံမ်ားသည္ လက္ေတြ႕တြင္ ကမၻာ့အေရးထက္ မိမိျပည္တြင္းေရး၊ မိမိႏို္င္ငံ၏ အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြားကို ပိုမိုလိုလားတတ္ၾကသည္။

စာၾကြင္း။ ။ အခ်ိန္ျပည့္ၿပီ ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ဤေနရာတြင္ ပထမပိုင္းကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္ရပါသည္။ ဒုတိယပိုင္း ဆက္လက္ထြက္႐ွိပါမည္။

Marketing အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း

ယေန႔ေခတ္တြင္ ကမၻာတစ္၀ွမ္း၌ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ကို က်ယ္ျပန္႔စြာ လက္ခံက်င့္သံုးလာၾကရာ ႏိုင္ငံတိုင္း႐ွိ စီးပြားေရးအေဆာက္အအံု၏ ပံုသ႑န္မွာလည္း မ်ားစြာေျပာင္းလဲတိုးတက္ခဲ့သည္။ ၂၀ရာစု အခ်ိန္ကာလမ်ား႐ွိ စီးပြားေရးအေဆာက္အအံုသည္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္းမ်ား အေပၚတြင္သာ အေျခခံခဲ့ေသာ္လည္း ၂၁ရာစုတြင္မူ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ နည္းပညာတိုးတက္မႈကို အေျခခံထားသည္။ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္အတြင္း စားသံုးသူမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို အေျခခံကာ ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ထြင္ျခင္းျဖင့္ စီးပြားေရးအေဆာက္အအံုအတြင္း ျပင္းထန္စြာၿပိဳင္ဆိုင္ေနၾကသည္။ ေစ်းကြက္အတြင္း စံခ်ိန္မွီေသာ ပစၥည္းမ်ား ႐ွိရန္လိုအပ္သကဲ့သို႔ ထိုကုန္စည္မ်ားကို စားသံုးသူမ်ားထံ ေရာက္႐ွိေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ေပးႏိုင္မည့္ Marketer မ်ားလည္း႐ွိရန္ လိုအပ္သည္။ သို႔ျဖစ္ရာ လုပ္ငန္းတစ္ခုလံုးတြင္ Customer မ်ားႏွင့္ အမ်ားဆံုးထိေတြ႔ ဆက္ဆံရသူမ်ားမွာ Marketer မ်ားျဖစ္လာသည္။ ထိုသူမ်ားအေနျဖင့္ ေစ်းကြက္တြင္ တိုက္႐ိုက္ထိေတြ႔ရာ၌ Selling Concept ႏွင့္ Marketing Concept အၾကား႐ွိ မတူညီမႈမ်ားကို ေကာင္းစြာနားလည္ သေဘာေပါက္ရန္လိုအပ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သေဘာတရားခ်င္းလြန္စြာ ဆက္စပ္ေသာအခါ မွားယြင္းလက္ခံသြားမည္ကို စိုးရိမ္္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

Selling Concept
1.Emphasis is on Products.

2.Company first makes the product and then figures out how to sell.

3. Management is sales volume- oriented.

4. Planning is short-run oriented.

5.Needs of Sellers are stressed.

Marketing Concept
1. Emphasis is on Customer's want.

2. Company first determines Customer's wants and figures out how to make and deliver a product to satisfy those wants.

3. Management is profit oriented.

4. Planning is long-run oriented.

5. Wants of buyers are stressed.

အထက္ေဖာ္ျပပါ သေဘာတရားႏွစ္ခုမွာ တူမေယာင္႐ွိေသာ္လည္း လြန္စြာကြာျခားလွသည္။ Selling concept ကိုက်င့္သံုးေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း ၊ စက္မႈလုပ္ငန္းတစ္ခုအေနျဖင့္ ေစ်းကြက္လိုလားခ်က္မ်ားကို သံုးသပ္ျခင္းမ႐ွိဘဲ မိမိတို႔လုပ္ငန္း၏ အားသန္ရာ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ဦးစြာထုတ္လုပ္ၿပီးမွ ထိုကုန္စည္ကို ေစ်းကြက္ထဲသို႔ တင္ပို႔ေရာင္းခ်ျခင္းျဖစ္သည္။ ေစ်းကြက္အတြင္းေရာက္႐ွိၿပီးသည့္အခါတြင္လည္း အနာဂတ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ေစ်းကြက္လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေလ့လာျခင္းမ႐ွိေခ်။ ထုတ္လုပ္ၿပီးသား ကုန္စည္မ်ား အေရာင္းသြက္ေရးသာ အာ႐ံုစိုက္ေနသည္။ Marketing Concept၏ အေျခခံထားမႈသည္ စားသံုးသူမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ရာ ထုတ္လုပ္လိုက္ေသာ ကုန္စည္သည္ ေစ်းကြက္အတြင္းသို႔ ေရာက္႐ွိေအာင္ ႀကိဳးစားမႈတြင္ Selling concept ကဲ့သို႔ အခ်ိန္ၾကာျမင့္မႈ မ႐ွိေပ။ Selling concept ႏွင့္ Marketing concept ႏွစ္ခုလံုးတြင္ ကုန္စည္မ်ား ေစ်းကြက္အတြင္းသို႔ ေရာက္႐ွိခ်ိန္တူညီေစကာမူ Selling Conceptကို က်င့္သံုးေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းသည္ Transaction Cost ပိုမိုကုန္က်ႏိုင္သည္။ ကၽြန္႔ေတာ့္အယူအဆသည္ ယေန႔ေခတ္စီးပြားေရး အေဆာက္အအံုသည္ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမ်ားေသာ ေစ်းကြက္ျဖစ္ရာ Selling concept ကို က်င့္သံုးေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း၏ ရပ္တည္ႏုိင္မႈသည္ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားစြာႏွင့္ မိတ္ဖြဲ႔ရေပလိမ့္မည္။

အလယ္လူ ဘာေၾကာင့္ေပ်ာက္ေနလဲ

စီမံခန္႔ခြဲမႈလို႔ေျပာရင္ အမ်ားအျမင္မွာက ရာထူးအဆင့္ျမင့္သူေတြ၊ လူႀကီးေတြသာ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္အရာလို႔ ယူဆခ်က္ ကေလးေတြ ႐ွိေနပါတယ္။ အမွန္တကယ္က ေနရာတိုင္း၊ လူတိုင္းအတြက္ သက္ဆိုင္တဲ့ စကားစု ကေလးပါ။ ဒီတခါတင္ျပခ်င္လာတဲ့ အေၾကာင္းအရာကေလးက ႏိုင္ငံတကာမွာ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာ အေၾကာင္းအရာျဖစ္ပါတယ္။ ေ႐ွးအစဥ္အဆက္ကတည္းက ယဥ္္ေက်းမႈ၊ စာေပ၊ ႐ိုးရာ စသည္ျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကိုေတာ့ လက္ဆင့္ကမ္းဖို႔ ပ်က္ကြက္ေနဆဲပါ။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ စိတ္အေထြေထြ ဆိုသကဲ့သို႔ အခုတင္ျပမယ့္ အေၾကာင္းအရာ အေပၚမွာလည္း ကြဲလြဲမႈေလးေတြ ႐ွိေနႏို္င္ပါတယ္။
ယေန႔ေခတ္မွာ အစိုးရ၀န္ထမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ပုဂၢလိက ၀န္ထမ္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ေနရာကို ကိုယ္မလုပ္ႏို္င္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ေရာက္လာမယ့္သူကို ၀မ္းေျမာက္စြာ ႀကိဳဆိုလိုျခင္း လြန္စြာနည္းပါးပါတယ္။ ဥပမာအေနနဲ႔ တင္ျပရမယ္ဆိုရင္ ပင္စင္ယူရေတာ့မယ့္ အႀကီးအကဲတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ေနရာမွာ ဆက္လက္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မယ့္ ၀န္ထမ္းကို လုပ္ငန္းဆို္င္ရာ သေဘာတရားမ်ား၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို ေကာင္းစြာ ျဖန္႔ေ၀သင့္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သႏၱန္မွာ စြဲေနတဲ့ အယူအဆက `ငါေမြးတဲ့ ေမ်ာက္ ငါ့ျပန္ေျခာက္မွာစိုးလို႔´ စတဲ့အယူအဆတစ္ခုနဲ႔ ဆရာစားမ်ားစြာ ခ်န္ထားတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီလိုဆရာစားခ်န္ထားတဲ့အတြက္ ေနာက္ေရာက္လာတဲ့သူက လုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္႐ြက္တဲ့အခါမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ လုပ္ေဆာင္ရတာ ၾကန္႔ၾကာတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မန္ေနဂ်ာေကာင္း ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ Sharing, Transferring, Explaining စတဲ့ မူ၀ါဒေကာင္းေလးေတြ ႐ွိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။
အထက္ပါ ယူဆခ်က္ကေလးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္လိုက္ေတြ၊ လူငယ္ေတြဘက္မွလည္း ျပဳျပင္စရာ လိုပါေသးတယ္။ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းေရးသားေသာ လူႀကီးနဲ႔ လူငယ္ စကားေျပထဲကလို အယူအဆလြဲတာမ်ိဳးလည္း မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ လုပ္ငန္းဆို္င္ရာ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ားကို ေသခ်ာသင္ယူသင့္ပါတယ္။ မိမိတာ၀န္ယူရတဲ့အလွည့္မွာ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေခတ္စနစ္နဲ႔အညီ လိုက္ေလ်ာညီေထြ လုပ္ေဆာင္ႏို္င္ရန္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ေ႐ွ႕လူကလည္း ဆရာစားမခ်န္၊ ေနာက္လူကလည္း ႀကိဳးစားမႈ႐ွိရင္ အလယ္လူ ေပ်ာက္တယ္ဆိုတာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါေၾကာင္း